مسئولان رژیم فریبکارانه آنچه را که از جیب ملت برای نشست «غیرمتعهدها»
هزینه می شود، درآمد ارزی هتل ها قلمداد می کنند! حال آنکه این هزینه را
مهمان ها نمی پردازند که «درآمد ارزی» محسوب شود!
چندین هفته است که هزینه های میلیونی میزبانی از هفت هزار مهمان نشست
کشورهای به اصطلاح «غیرمتعهد» که قرار است در دهه نخست شهریور در تهران
برگزار شود مضمون برخی از رسانه های خود جمهوری اسلامی شده است. از
اتومبیل های میلیونی تا هتل هایی با امکانات رفاهی آنچنانی و خورد و
خوراک و تفریح.
«باشگاه خبرنگاران» در گفتگویی با منوچهر جهانیان، معاون گردشگری، از
آمادگی هتل ها برای پذیرایی از این میهمانان می نویسد. جهانیان نیز با
استفاده از کلاه شعبده بازی معروف جمهوری اسلامی بدون اینکه به روی خود
بیاورد که این هزینه سرسام آور برای نشستی که رژیم ایران از آن تنها
استفاده تبلیغاتی می کند تا دوستانی از میان کشورهایی بیابد که نقشی در
سیاست بین المللی ندارند، توسط دولت و از جیب ملت پرداخت می شود، این
هزینه را «درآمد ارزی مراکز اقامتی و هتل ها» قلمداد کرده و می گوید که
آنها بیش از 12 میلیون دلار درآمد خواهند داشت! در حالی که اگر قرار بود
این هزینه را خود دعوت شدگان بپردازند، آنگاه می شد از «درآمد ارزی» حرف
زد! حال آنکه دولت می تواند این مبلغ را بدون ایجاد زحمت پخت و پز و
نظافت برای کارکنان این هتل ها و مراکز اقامتی و این همه دنگ و فنگ برای
ساکنان پایتخت، به مدیران این هتل ها و مراکز گردشگری هدیه کند!
مهمانان این نشست که بسیاری از آنها با نحوه پذیرایی و خاصه خرجی های
جمهوری اسلامی آشنا هستند از حالا شکم خود را برای نشست «غیرمتعهدها»
صابون می زنند زیرا برنامه های ویژه ای نیز برای گردش و تفریح و خورد و
خوراک آنها در نظر گرفته شده است. بیهوده نیست که از مدتها قبل برنامه
ریزی شده تا کودکان خیابانی و گدایان و دستفروش ها از خیابان ها جمع آوری
شده و حتی پایتخت را پنج روز تمام تعطیل اعلام کرده اند!
بیشتر اعضای کشورهای غیرمتعهد از تنگدست ترین کشورهای جهان و عمدتا با
نظام های دیکتاتوری هستند که این نشست در تهران برای آنها یک سفر تفریحی
به شمار می رود. جمهوری اسلامی که ریاست سه ساله این کشورها را بر عهده
دارد برای سران 138 کشور دعوتنامه فرستاده که تا کنون 30 کشور به آن پاسخ
مثبت داده اند. «جنبش غیرمتعهدها» در سال 1961 به ابتکار جواهر لعل نهرو
(هند)، جمال عبدالناصر (مصر)، ژنرال تیتو (یوگسلاوی پیشین)، سوکارنو
(اندونزی) و قوام نکرومه (غنا) در جنگ سرد آن دوران شکل گرفت تا توازنی
در سیاست بین المللی بین دو قطب «شرق» و «غرب» به وجود آورد، با فروپاشی
شوروی و تغییر نقشه سیاسی جهان اهمیت و جذابیت خود را از دست داد. امروز
معلوم نیست این کشورها نسبت به چه چیز «غیرمتعهد» هستند! درباره جمهوری
اسلامی اما به جرأت می توان گفت که نسبت به رفاه و امنیت و آسایش مردم و
منافع ملی ایران واقعا «غیرمتعهد» است! این در حالیست که برخی از
زندانیان سیاسی از مهمانان این نشست خواسته اند به جای گردش و تفریح به
بازدید از زندان های ایران و گفتگو با آنها بپردازند. این در خواست از سران
کشورهایی که اغلب آنها خود مشابه این زندانیان را در زندان های خود
دارند شده است که البته چندان هم واقع بینانه نیست.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر